Usta ve Çırak Arasındaki Temel Fark-2

Bu bölüm, yamaç paraşütünde usta pilotları acemilerden ayıran temel farkları ve daha iyi tırmanış için gereken becerileri ele almaktadır.

Usta ve Çırak Arasındaki Temel Fark

Bölüme göre, bazı pilotların diğerlerinden sürekli olarak daha iyi tırmanması, daha hızlı gitmesi ve gol alanına ilk varan olması şans, doğuştan yetenek veya daha yüksek performanslı bir kanat kullanmalarıyla ilgili değildir. Temel fark, usta pilotların çok daha az hata yapmasıdır. Bu hataların anlaşılması ve nasıl düzeltileceğinin öğrenilmesi, her pilotun daha verimli uçmasını sağlar. Güçlü hava koşullarında tırmanmak daha az teknik beceri gerektirirken, zayıf ve zorlu koşullarda ustaları çıraklardan ayıran şey, sahip oldukları incelikli tekniklerdir.

Daha İyi Tırmanışın Sırları: “Keskin dönüş(Carve )” ve “Harita”

(Carve terimi ile yazar koordineli dönüşü kastediyor. Bir yazımda termik dönmenin temelini oluşturan bu kavramı açıklamıştım bu linkten ulaşabilirsiniz.https://yamacparasuturehberi.com/2017/07/29/bir-donusun-anatomisi/)

Daha iyi tırmanmanın iki temel yolu vardır: daha iyi bir dönüş çizgisi(“carve”) çizmek veya tırmanışın merkezinde daha iyi durmak ya da her ikisi birden.

• Dönüş veya “Carve”: Usta bir pilotun (“cerrah” olarak nitelendirilir) en belirgin özelliği, gökyüzünde hareket ederken çok az hata yapması ve son derece yumuşak olmasıdır. Uzmanlar, kanadı “boğmadan” veya hız kaybetmeden, akıcı bir şekilde dönerler. Bu akışkanlık, kinetik enerjinin kaybedilmek yerine irtifaya dönüştürülmesini sağlar. Dönüşteki en küçük hatalar bile varyometrenin yanlış bilgi vermesine neden olabilir ve bu da dönüşü daha da zorlaştırır. Termal uçuşu, 360 derecelik bir dizi dönüş olarak değil, gökyüzünde sürekli bir akış olarak düşünmek gerekir.

• Haritalama (The Map): Bu, bir pilotun kanadı en güçlü kaldırıcının içine yerleştirme ve orada tutma yeteneğidir. Bu, çekirdeği daha erken bulmak için dönüşü ne zaman kapatacağını bilmeyi ve ardından pürüzsüz, kusurlu dairelerle o bölgeyi en iyi şekilde kullanmayı içerir.

Koordineli dönüş(Carve) + Haritalama = Daha İyi Gözlem

Bu iki beceri (koordineli dönüş ve haritalama) kas hafızasına yerleştiğinde ve içgüdüsel hale geldiğinde, pilotun zihinsel kapasitesi serbest kalır. Bu durum, daha iyi gözlem yapılmasına olanak tanır. Pilotun seviyesi için çok talepkar olan bir kanatla uçması, dikkatinin kanadı kontrol etmekle meşgul olmasına neden olur ve bu da gözlem yeteneğini önemli ölçüde azaltır. Konfor, bu nedenle, küçümsenmemesi gereken bir faktördür.

Termal Uçuş Sanatı ve Teknik Seviye

Bölüm, termal uçuşu öğrenmek için üç aşamalı bir süreç önerir:

1. İlk olarak, istenen yarıçapta dönüşü yumuşak bir şekilde yapın.

2. Dönüş doğru olduğunda, onu olabildiğince “temiz” hale getirin.

3. Mükemmel, temiz bir daire elde edildiğinde, çekirdeği bulmak için bu daireyi gökyüzünde hareket ettirin.

Ayrıca, bir tırmanışın ne kadar teknik olduğunu anlamak için 1’den 10’a kadar bir ölçek sunulur. Örneğin, Seviye 1, 300 metre genişliğindeki bir termalden geçmek kadar kolayken, Seviye 10, dönüş yarıçapınızdan sadece 5 metre daha geniş bir çekirdekte kalmayı gerektirebilir.

Termal becerisinin en üst seviyesi ise “iz sürme” (tracking) olarak tanımlanır. Bu aşamada pilot artık sadece çekirdeği aramakla kalmaz, aynı zamanda havanın içinde sıkışmış ve yanlara doğru hareket eden çekirdekle birlikte kalmaya çalışır.

Termik Uçuşunun Kara Sanatı-3